gdyby mnie zapytano o przystań
gdzie czas opacznie płynie
wdzięk chwili daje postój
pośród korowodów smukłych wież
w nadwiślańskiej krainie

gdyby mówiono mi o idylli
gdzie słońcem przesnuty trud
aleje tętniące gwarem
to ich otulony blaskiem
syreni gród

i gdyby nieść mógł się chorał
melodia coraz to cichsza
szelest ulicznych lampek
taka Warszawa miła
najmilsza