tam gdzie się chyli
purpurowe już słońce
i w żółć zastyga
wszech zieleń dookoła
zasypiałam w twej dłoni
ostatni raz
powroty tam krzepią

w zamglonych pejzażach
kalejdoskopu zdarzeń
raz po raz dreptem
pochylam skronie
by sycić karmą
spragnioną twarz
powroty tam żywią

od świtów po zmierzchy
wznosi się pędem
woń słów już wyblakłych
pysznych mimo to
zasypiam tulona
koneser ich co dnia
powracam wciąż tam