oddałam tobie ręce i usta
czerwony ocean niemego krzyku
blisko tak
podałam szkic i smak

nie ma we mnie tęsknoty większej
niż radości
co je niesiesz z deszczem

o świcie raczę się tobą
zasypiam w tobie
tobą oddycham
dobą moją powoje twoje
taka jestem rozmiłowana

a kiedy tli się latarnia
bosa na gruncie stoję
niesie mnie marazm chwili
zostań - krzyczę -
zachowaj mnie
nakarm miłością
życie moje