(1884-1953) polski prozaik i publicysta. Studia z zakresu filologii polskiej i romańskiej na Uniwersytecie Lwowskim. 1908-1910 przebywał w Paryżu. 1905-1914 recenzent teatralny Słowa Polskiego. Od 1915 w Kijowie. Od 1918 w Warszawie. 1926 państwowa nagroda literacka za poemat Pieśń o Ojczyźnie (1924). Otrzymał także Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury. Po powstaniu warszawskim 1944 zamieszkał na stałe w Zakopanem, którego honorowym obywatelem został 1929. Debiutował tomikiem wierszy Połów gwiazd (1908). Autor humoresek i felietonów, zebranych m.in. w książkach: Rzeczy wesołe (1909), Kartki z kalendarza (1939, wydanie rozszerzone 1956). Recenzje teatralne zawarł w Duszach z papieru (tom 1-2, 1911). Niezwykle popularne utwory dla dzieci i młodzieży, np. Bardzo dziwne bajki (1916), powieści O dwóch takich, co ukradli księżyc (1928, ekranizacja 1962), Przyjaciel wesołego diabła (1930), Panna z mokrą głową (1933), Wyprawa pod psem (1936), Awantura o Basię (1937), Szatan z siódmej klasy (1937), Szaleństwa panny Ewy (1957). Ilustrowane Przygody Koziołka Matołka (część 1-4, 1933-1934) i Awantury i wybryki małej małpki Fiki Miki (część 1-2, 1935-1936). Powieści o życiu cyganerii artystycznej: Perły i wieprze (1915) oraz Po mlecznej drodze (1917). Wspomnienia Bezgrzeszne lata (1925). Poezje wybrane (1988), Utwory wybrane (1980-1991).