Napisano tysiące słów o złudzeniach sieci (...) najbardziej złudne z nich wszystkich jest poczucie bezpieczeństwa. Byłam tylko ja i moja klawiatura i wydawało mi się, że nic ani nikt nie może mnie dosięgnąć. Kiedy się okazało, że jestem ja, moja klawiatura i moje uczucia, było już za późno

W sieci można udawać wszystko, z wyjątkiem tego, co się naprawdę liczy. Nie możesz udawać inteligencji, poczucia humoru ani błyskotliwości... złośliwości, przewrotności, ani całej reszty twojej paskudnej, fascynującej osobowości.

Czyń wolę swą, niech będzie prawem jedynym, ale pamiętaj, że jeśli pewnego pięknego dnia stracisz konto na Hell, to nigdy już go nie odzyskasz.

Sieć to nałóg. Ciężkie, cholerne uzależnienie, które zmienia Twój sposób myślenia. Nieważne, czy grasz po 20 godzin dziennie w Cthulu, czy logujesz się w raw-shellu... W raw-shellu to po prostu trwa dłużej, ale działa tak samo. Po jakimś czasie przestaje mieć znaczenie, ze konwertujesz sobie głosy na tekst i wciąż widzisz swoje ręce na klawiaturze. Nie wiem, jak mam Ci to wytłumaczyć... Na jednej stronie widziałem taki tekst: you can logoff, but you can never leave. (...) Twoja głowa staje się jednym z nośników materialnych sieci, takim samym, jak serwery - a prawdziwe życie to po prostu jeden z możliwych shellów. Ten najgorszy.