dlaczego tak trudzą
ludzkie wnętrzności
wierzchem zawsze i wszędzie
ja i ja
grubiańskie ego
pędem gna pycha
daremne świadectwo poczciwości

jest człowiek panem swojego świata
przestrzeni prawdy
echa nikczemności

mówię sobie - obejdź
te kawałki mięsa człowieczej padliny
próżności
co przed wiekami i tak przegrała
a uparta skroń się chyli
nie ścierpi
zapachu rozkładu ciała