adoruję dziś myślą w ciszy
chwile te sercu miłe
kiedy oczy Twe blaskiem
wciąż frasobliwie utkanym
śledzą me promenady zawiłe

to jakby z lat dawnych melodia
sennie kolebie ciało
zupełnie jak wtenczas
gdy pod sercem Twem
nieskalane spoczywało

miłuję zapach Twych dłoni
troski i znoju aromat
nieraz tuli mnie we śnie
woń słów czułych nauk
potęga ich niezmierzona

Tobie wdzięcznam za żywot
nawet gdy chyli się czasami
bądź obok zawsze
bo niczym wszystek uciech
wobec więzi między nami

(14.08.09)