w mglistej poświacie czasoprzestrzeni
rodzi się myśl
nikła
słaba
samotna
pokryta rdzą świata

unosi się na powierzchni
by nagle

utonąć

nie poznać tego co prawdziwe
nieodkryte

co pierwszy
co drugi
co trzeci

chmura deszcz woda potok

potok słów
tych niepotrzebnych
zamkniętych w ciasnej poświacie
(nie)ludzkiego umysłu
by nagle przerwać

świat toczy się nie przerwanie

czy jednak na pewno?