(1880-1918) właściwie Wilhelm Apolinaris Kostrowicki, francuski poeta, eseista i teoretyk sztuki. Syn polskiej arystokratki i rosyjskiego oficera, czołowa postać cyganerii paryskiej skupionej w dzielnicach Montmartre i Montpar-nasse. Przyjaciel Picassa, pozował wielkiemu kubiście do licznych portretów. W 1911 został, niesłusznie, oskarżony o kradzież z Luwru Giocondy. Z chwilą wybuchu I wojny światowej wyruszył jako ochotnik na front. W 1916 dosięgnął go pocisk artyleryjski. Po szczęśliwie przeprowadzonej trepanacji czaszki Apollinaire wrócił do Paryża i poślubił Jacque-line Kolb. Zmarł w kilka miesięcy później na grypę hiszpańską. Prekursor wielu prądów współczesnej sztuki: kubizmu, dadaizmu, fowizmu i surrealizmu. Wiersze Apollinaire to luźne zestawienia różnych wypowiedzi w myśl estetyki kubizmu, ciągi symultanicznych obrazów rozwijanych w szybkim tempie. Apollinaire tworzy "ideogramy liryczne" - utwory, które graficznie imitują plakat lub ulotkę, odnoszą się do przedmiotów lub form symbolicznych oraz abstrakcyjnych. Poeta opuszcza części zdania, posługuje się mową potoczną, zrywa z interpunkcją, wprowadza nową metaforykę.